146

به این نتیجه رسیدهم که بزرگترین لطفی که میتونم در حق خودم بکنم اینه که

* به خودم قول بدم ساعت خواب منظم داشته باشم. از 12 تا 8 صبح.

(قبلا برنامم این بود که مقدار خوابم رو کم کنم تا بیشتر به زندگیم برسم ولی الان فکر میکنم هیچ جوره نمیارزه. کمخوابی کیفیت و کمیت کارایی که تو طول روز میکنی رو کم میکنه و باعث بیانگیزگی و افسردگی آدم میشه. بعدم گور بابای این زندگی. لااقل آدم مطمئنه که توی خواب اوقات بهتری رو میگذرونه.)

* و بعد از 12 شب هیچ کاری نکنم حتی اگه کارام مونده باشه.